Həzrət xidmətçisini çağırıb, ondan yanında nə qədər pul var – deyə soruşdu. Xidmətçi dedi: Әlli min dirhəm. İmam Həsən (ə) buyurdu: “O pulun hamısını bu kişiyə ver ki, məşiəti və işinin sərmayəsinə çevrilsin, qoy yoxsulluqdan qurtarsın”.
– Səni məqsədinə çatmaq üçün bir yerə göndərsəm razı olarsan?
– Hara?
– Bu gün xəlifənin qızı rəhmətə getmişdir, xəlifə qızına əza saxlayır. Xəlifənin yanına get və sənə öyrədəcəyim ifadə ilə ona başsağlığı ver. Sən bu yolla öz məqsədinə nail olarsan.
– Xəlifəyə necə başsağlığı verim?
– Xəlifənin yanına gedib belə de: “Həmd olsun Allaha ki, səni qızının qəbri üstündə oturmaqla onun həyasını saxladı və onu sənin qəbrin üstündə oturmaqla həyasını aparmadı”. Yəni qızın səndən qabaq dünyasını dəyişib torpaq altında yatmışdırsa, bu, atasının sayəsindədir. Yox əgər sən ondan tez ölsəydin, ola bilərdi ki, onun bir pənahı olmasın və həyası getsin.
Kasıb kişi imamın dediyi kimi də etdi. Bu söz xəlifənin hislərini coşdurdu və onun kədərini, qəm-qüssəsini azaltdı. Xəlifə kişidən soruşdu: “Bu sözləri sən özündən dedin, yoxsa səni bir öyrədən olub?” Kişi cavab verdi ki, xeyr, bunları mənə Həsən ibn Əli (ə) öyrətmişdir. Xəlifə dedi: “Doğru deyirsən, o, fəsahətli və şirin sözlər mənbəyidir”.
Sonra xəlifə əmr etdi ki, kişiyə çoxlu pul bəxşiş versinlər.