Namazın insana təsir etməsi – xüsusilə də dünya tamahını azaltması və Allahla bağ qurması – onun necə qılındığından asılıdır. Sadəcə zahiri hərəkətlərlə qılınan namaz bu dərin təsirləri yaratmaya bilər. Böyük ariflər də məhz buna işarə edirlər: Namazın qılnması haqqında quran belə buyrur.
- əl-Muminun surəsi, 2-ci ayə O kəslər ki, namazlarında (hər şeyi unudaraq ruhən və cismən yalnız Allaha) müti olub (Ona) boyun əyərlər! (Allahın qarşısında kiçilərlər!)
- الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ
Namazın təsirli və səmərəli olması üçün aşağıdakılar önəmlidir:
- Qəlb hüzuru (xuşu’) – Namaz zamanı qəlb dağınıq olmamalı, insan Allahla danışdığını hiss etməlidir.
- Diqqət və şüurla – Hər kəlmənin mənasını düşünərək qılınan namaz insana daha dərin təsir edir.
- Daimiyyət – Vaxtında və daimi qılınan namaz qəlbi təmizləyir.
- Haramlardan uzaq həyat – Günahlarla dolu həyat namazın təsirini azaldır.
- Təvazö və səmimiyyət – Özünü böyük görmədən, Allaha təslim olaraq namaz qılmaq.
Məsumların (ə) buyurduğu kimi:
Namazı öz vaxtında elə qıl ki, sanki sonuncu namazındır.
Bu yanaşma namazı rituallardan çıxarıb, qəlbi dəyişdirən bir vasitəyə çevirir. Yəni, namaz sadəcə bir ibadət deyil, insanın Allaha qayıdış yoludur. Əgər belə qılınsa, o zaman “dərdin dərmanı” olduğu aydın şəkildə hiss edilər.
